Saturday, January 21, 2006

Het Wonder van Amsterdam


ZootenGenant Het Wonder van Amsterdam 17 december 2005 tot en met 8 januari 2006


Zomer 2002 deden ZootenGenant van zich spreken met hun legendarische streaming internet performance ‘8x8x72- Fucking Retreat’, a meditation on the globalisation of sexual intercourse, in De Praktijk. De performance bestond uit 8 dagen, 8 keer per dag 72 stoten zonder ejaculatie. De website van De Praktijk kwam door de enorme aantallen bezoekers plat te liggen. Mede omdat bewoners van Paaseiland gratis gebruik konden maken van internet, was ‘8x8x72 Fucking Retreat’ juist ook daar een doorslaand succes. ZootenGenant worden er nog immer als supersterren aanbeden.http://www.zootengenant/movies/fucking_retreat1.html.

Nu zijn ze eindelijk weer terug in De Praktijk met hun Kerstshow:

Het Wonder van Amsterdam, obscene/serene video performance stills.

ZootenGenant reisden naar de oude Dravidische cultuur, waar ze, geïnspireerd door wonderlijke rituelen, in de badkamer en op het balkon van hun hotel tot Dramayama kwamen.
Dit alles legden ze vast op video.

Gedurende de gehele periode zal van zonsondergang tot bedtijd het werk ´Big Window’ verlicht worden en van de gracht te zien zijn.

Op 6 januari wordt U van harte uitgenodigd voor de Driekoningenfinissage 16-18 uur.

Afwijkende openingstijden !!!
Van 17 tot en met 24 december en van 2 tot en met 8 januari 2006 is De Praktijk elke dag geopend van 13-18 uur; van 24 december tot en met 1 januari is de galerie gesloten.

Vanaf 15 december Online catalogus op www.zootengenant.com


cv’s en afbeeldingen van werk van ZootenGenant zijn behalve op www.depraktijk.nl ook te zien op www.zootengenant.com

De Goden Verzoeken

Previous pelgrimage can be found in an Installation in the
TropenMuseum Amsterdam, Rituelen in het Hindoeisme
17 december 205 t/m 10 september 2006

Thursday, August 11, 2005

G-net Dramayama DasArts IT 2005 click here





Welcome again

In order to find posts on my pilgrimage performance see feb-march 2005

Sunday, June 12, 2005

2gift, de oprichting van een performancesect

kom naar test-portal
op NDSM
doklandhal Amsterdam
boot vanachter Centraal station Amsterdam

en surf naar www.test-portal.nl
of www.zootengenant.com/2gift

inwijdingsritueel 21 06 1005
21;21
neem je transistor radio mee

Friday, April 01, 2005

Back at DasArts

Time has been soo fast, sleeping it away in a Chennai hospital. Finding my Health back in India finally. Now fully participating Spring in Amsterdam all prints and costumes safely arrived in my home, I need an ATELIER and .... the TEN CATE HALL is there, at DasArts.
SPACE

Saturday, March 12, 2005


test2

Friday, March 11, 2005

Introduktie video

Ik ben Dol op introduktie videoos, In Los Alamos USA, voor het naar binnen gaan van een gevaarlijke entertainment in Universal Studioos, in het vliegtuig, Ik vind het niet alleen facinerend hoe het werkt, maar vooral de algemene toon en stijl die wordt gebuikt om voor jong en oud, en internationaal een soort beeldtaal vol regels en instructies worden uitgebeeld. Keer op keer verzin ik eigen instructie filmpjes te maken en zo ook hier in India. Niet alleen sinds ik gisteren de videoreal van Auroville te zien kreeg trouwens maar toen wel WEER. Met een bus vol Indiaase toeristen heb ik een rappe toer gemaakt naar het westerse Niet religieuze meditatie centrum van Sri Auro bindo of di en zijn partner The Mother, waar jaarlijks duizenden naar toestromen en al 35 jaar gebouwd wordt aan de droom van Mother. Vrijwilligers van over de hele wereld dragen hun schoteltje of steentje bij terwijl ze ondertussen in de stad van de toekomst habiteren. Arg ik begin alweer te langzaam, hoe houd ik het geduldig vol? moet ik nu werkelijk om te beschrijven de hele trip nogmaals opnieuw meemaken? Het was er een verdroogde verlaten en oververhit ontvangst met een restaurant en de WINKEL natuurlijk waar iedereen braaf zijn kaarsje en wierrookje kom kopen op het internationaal verspreidde gemarmerde papier... maar het bleek al snel dat je dat kaarjs en de wierrrook nergens kon branden, dat we na 4 kilometer lopen door een onverdragelijke hitte zonder schaduwpaden ( weel heerlijk geurende lucht overigens aurovillians hebben 2 miljopen bomen geplant , veel eucapyptus ook YOU KNOW about eucalyptus..) Niet de matri Mandir in ! alleen op afspraak tegen betaling op zondag... en de internationale leefgemeenschap die zich voorbeweegt op motoren te beroerd om een oudere Indiaase dame uit mijn groepje achterop te nemen toen zij de terugtocht fysiek niet dreigde te volbrengen.
WELCOME to Our Unity community, everyone with its own background needs spiritual values, You will have to be a person of GOODWILL, teacher researcher or learner or you may not be accepted by the aurovillians...
Ik kijk mijn ogen uit naar deze wereld in de wereld, en mijn medetoeristen Met mij ! De postmoderne internationale peace seeker heeft SIGNs, ik mocht natuurlijk niet filmen on these holy grounds, Silence, cameraas strictly prohibited, buy tour visiters past at front desk chech here ! Wat ik in Amsterdam of Venice beach misschien normaal vind en zelfs vrolijk, zag er in dit licht In en In triest uit, ik werd teruggeslingerd in een beeld dat ik van de australische toerist op Balie opving ooit 3 dagen lang op een terras observerend, nadat ik anderhalve maand in de Jungle van Irian Jaya was geweest. Met open bek bestudeerde ik het hittegolf design van devotees . hoge hakken op een bijna verlaten dorp met een doorsnee van 20 kilometer, sexu doorschijnende jurkjes met hele lage heupbroekjes een heel frivool zomerhoedje en wapperend rood haar met een soort skibril en dan van dichtbij een vrouw van 6o = te ontmoeten , heel "ik dans zo snel als ik kan" .. hele dikke papjongens wit met hoosbuien van zweetparels op het voorhoofd die een T shirt met het portret van Gandhi dragen, een cruella deville met een spitse neus in de lucht oh spiegeltje spiegeltje aan de wand mensen allemaal aan de kant... blonde meisjes die zo aan een hollandse modellen wedstrijd mee kunnen doen die liever geen toeristen zien in hun leefgemeenschap..Toen ik de airoco winkel uiteindelijk invluchtte was het hele donkere winkelmeisje alsmaar met haar roze tong vreemd gekruld naar buiten , deed ze dat nou als ik haar aankeek? Ik bedenk me dat ik me voor kan stellen dat het overal aanwezig duidelijk niet al te veel verdienende indiaase personeel een hekel aan zwetende blanken hebben gekregen. Als ze het voor de 7 e keer doet vraag ik toch maar of ze zich ervan bewusty is dat het er heel vreemd uitziet.. ZE laat me de binnekant van haar lippen zien,. helemaal ontstoken, ze heeft pijn.... Ik zeg heel nuchter dat ze zich ziek moet melden.... of hoort dat niet bij het getuigen van GOODWILL ?
Op de terugweg met de indiaase toeristenbus stoppen we even bij een nieuw te bouwen tempel ja de 2 e tempel van de toekomst op stoffige bouwgrond, ik heb waarschijnlijk een timeshift gemaakt.. Hij staat niet ver van Auroville de weet ik veel hoeveel voet hoge HANUMAN de aapgod die "alle astrologie" overwint ( staat in het meditatie centrum van auroville niet een allergrootste kristallen bol tussen de 12 pilaren van de 12 tekens ? ) ( 2 : ja je zou toch echt hopen dat in auroville mijn soort oinformatie kan krijgen maar de architect die ik sprak was zi verschrikkelijk niet op de hoogte van de symboliek van het bouwen, parabolen werden enkel PURE BEAUTY gebruikt No secret meaning.. I didnt ask to tel me secrets, I am just checking knowledge, in the spirit of the Temples of Tamil Nadu.,...hij kijk me niet begrijpend aan, Die bezoekt hij niet ! )
DUs Hanuman, De bus stapt uit. Het lijkt wel P-Reizen !!! Een grote bouwplek, zand cement, in de verte horen we een valse meisjestem braaf een mantra zingen maar ze houd goed vol, Er zijn zeer grote en stevige schaduwdaken van palmbladeren gemaakt wel een kilometer lang , we krijgen wierrrook en ondanks dat er geen priester direkt beschikbaar is mogen we rechtstreeks naar het indrukwekkend hoge en verfijnt gebeeldhoude aan een stuk granieten beeld. De Indieers hebben een mooi gebaar om Hanuman( ja die mag wel met een H) te groeten en ik voel plotseling zo een magnetisch kracht van het gigantische brok graniet uit gaan dat ik me niet bedenk en het gebaar perfect imiteer. het helpt. ik voel me geconcentreerd. We wandelen verder en krijgen bij het zingende meisje bloemen en as. Nog iets verderop krijgen we mineraalwater en een hapje Tempel prassaat, gezond en goed bereide reist met vruchten en noten en honing. We verfrissen onze voeten onder een pomp en... alles gratis, tempel dienst.. weer geheel tevreden gesteld door een respecterend ontvangst gaan terug naar Pondicherry.
Daar heb ik een kleine versnapering in een design koloniaal gebouw met een italiaanse designer voor theater kleding. Interessant. nee niets geflirt, hij heeft een Venetiaanse Man !

En Vogue

Dit bericht was een mail aan zoot van een paar dagen geleden.. net voor 007 meen ik
ik zit al 6 minuten onder de fan, de smalle band gaat Chidambaram.Ik heb een met lotus geframede paraplui van de gandhi winkel gekocht en wandel in een schaduwcirkel door het stadje. De Tempel tijdens shivaratri is geweldig, het is de temple of ETHER, er is iets wonderlijks met de priesters hier aan de hand, ze zijn "envogue" , verschillende hairstyling en vernufte montuurtjes, ingewikkelde strepen en kleuren op het hoofd, de ene nog sierlijker dan de andere, slank en zelfbewust, roept de een na de andere me dichterbij en vraagt dan om mijn intekening, ze schuiven een boek naar voren met een pen en vragen zoetgevooist mijn adres... De eerste keer dat het me overkwam en ik er op in gegaan want ik was als uitzonderlijke westerlinge doorgedrongen tot het heilige inner sanctum van Shiva en Parvati, daar waar ze de danswedstrijd houden. Het is onder 2 kompleet gouden daken en het goud weerkaatst licht op mijn netvlies, het bewust onder deze gouden top staan met 2 witte en 2 rode lotus bloemen voor zootengenant, het uitzicht op de dansende 108 shiiva in de shrine omzwermd met goed geschoren borsten van de prieters. In kamer 108 van het meest prettige hotel in town, wetende dat mijn zootje lief ook naar 108 gaat vandaag kloverniersburgwal, ja het was heel emotioneel en goud gloeiend in mijn schedeldak om terwijl ik de pudja deed zoot en genant de 108 poses van de shiva danswedstrijd te zien doen achter de rookgordijnen en de brandende boterlampjes, de mantra zingende priesters en de zware klok..alle mannen deden hus bloese uit om te bidden en ik raakte in een lichte trance. Ja, ik gaf mij over aan het gebed van de ruimte, voor man en vrouw, voor de ruimte om te dansen in heel veel verschilende stapjes, de cosmische dans van het leven, ik kreeg stippen op mijn hoofd en een priester gaf me jasmijn slingers en vervolgens.. het boek voor naam en adres en donaties. Ik doe een donatie voor het hele jaar en laat geboortedata van zootengenant achter, er wordt beloofd dat me de assen thuis gestuurd zullen worden, na het gebed, en ik stem toe en verheug me op post van deze plek. uit dit hart waar ik een eeuwenoude droom voor me afgspeeld is, een ijdeltheater van een homoclanhjet, lijkt wel een parijse fashion show van loungies, omwikkeld met tijgerkontjes en ingenieus ingevlochten haar, de lange wimpers en het frisse beheerste uiterlijk in een zinderende hitte van 10-uur s'ochtends. Tja het is waar dat het ritueel van het donatie boek zich meer dan 7 keer voordeed ook was er nog een lingham navagraha, dat was heel byzonder maar de irritante priester heeft me erbij vandaan gejaagd... god is zakendoen, een maal in extase ben je prooi als een junk van dope, en dat weten ze. Ik vraag me nog steeds af wat er eigenlijk in de vlammetjes die je brand, voor een bedwelmede stof vrijkomt. Ja 10 uur, ik was al met zonsopgang uit Pondicherrie vertrokken, met de ochtendbus want het was te warm in de hotelkamer. Ik zat naast een zwaargesluierde familie in de bus, geen chistenen zoals in het franse staatje, en ook geen hindoes, want ik ben vandaag opweg naar een van de grootste hindu festivals, nee moslim familie met zwarte witte en roze buhrkaas, al gauw zag ik dat de ogen uiterst vriendelijk naar me keken en begonnen we een gesprekje. Ik heb nu begrepen dat ik niet alleen maar vragen hoef te beantwoorden als Where do you come from? en, are you married?, het zijn maar openingszinnen en het moment dat ik zelf de vragen ga stellen wordt het gesprek pas interessant, tje. Ik weet het wel wat mijn eigen antwoorden zijn....2 zusjes wilden me pertinent mee hebben naar hun dorpje, ze hebben er een fijne kamer voor me in de schaduw onder de bomen, maar ik leg uit dat ik naar de Tempel ga,... Dat begrijpen ze niet!, de reis is zacht en het landschap is vers sappig groen doorkliefd met gouden rivieren in hetochtendlicht. Als de reis ten einde komt, geef ik het meisje dat naast mij zit, een van de meest pathetische fotoos die ooit van mij is gemaakt, gisteren in Madras. Een blauwe pilaar waar rozen omslingerd worden, ik houd een roos naar voren aangeboden met een kus, een overbelicht oververhit gezicht en scheve lippenstift zijn duidelijk te zien.Het meisje is verschrikkelijk blij met het aandenken en laat haar kadoo trots aan de hele bus zien. We lachen massaal, we lachen mij uit, heel hartelijk, heerlijk , daar was de fotoo ook voor bedoeld. voor zoot....maar goed, ik ga vanavond op de tempelgronden naar het dansfestival, er wordt voor de goden gedanst. Ik zou wel een filmdeal met de priesters willen`maken,maar ik ben bang dat ze werkelijk te ijdel en greedy zijn, ongelooflijk wat een variatie je per tempel kan aantreffen, style of the house. Het is wel steeds warmer in zuid India,ik ga vanmiddag maar een tukkie doen onder mijn windmolen en ergens een verse jus drinken, een boekje lezen en Ja ik begin in mijn eentje wel de wereld wat scherper te zien, digital prints hebben de plaats van de Indiase schilder overgenomen, de armen zijn toch wel talrijke en hoe heter het wordt hoe schrijnender de aanblik maar ook een hele oude vrouw gezien in de rivier vandaag die op een prachtigemanier met het water sprenkelde, haar handen in ingewikkelde mudraas gevouwen, en punten op haar lichaam heel delicaat aanrakende, waarna ze ook allerlei strepen metas op byzondere plaatsten aanbracht. Haar kleindochter stond haar te assisteren en een beetje verveeld van de hete schelle zon...Is de oude traditie nu aan het vervagen? de prietsers, oppervlakkig en ijdel en op geld en juwelen gerichtde christenen, in een dronken bui gisteren de shivara-trui, belachelijk makende moslims, die nog nooit in de tempel geweest waren en liever thuis in de schaduw zitten...de toeristen die in bezopen walmart kledij achter hun lens verstopt de gids achterna rennen, ach, de bloemen man en de druiven verkoper, de kopersmid en de printer, de dikke rijke indiers en de dame die opmijn schoenen past, ze schudden meewarig hun hoofd op de romp, als ze elkaar passeren. Ze leven naast elkaar, met elkaar en heel open, lijkt wel, of... schuilt achter de stofige, voor ons nogal armoedige facade van de straatkant veel meer rijkdom dan we weten? een printer van 30 000 euro heb ik mijzelf niet aangeschaft en eenmotorzaakje achter een kartonnen facade ziet er ook minder poenerig uit dan ik het eigenlijk vindt. en dit superdeluxe inetrnet cafe, helemaal rood geverfd met gladde toonbank.. mensen hebben het maar mooi voor elkaar, ze hebben het zo slecht nog niet , ik reis voorbij en kijk mijn ogen uit...

Thursday, March 10, 2005

click hier en lees wat ik ook had bedacht

en verder
een nieuwe dag onderweg in research. Vandaag voelde ik me alsof ik de hele dag in mijn cel wilde blijven, gewoon Tranquille, en al snel begreep ik ook waarom. De diarhee brak los, de steen die gister op mijn maag lag dus. ik voel me opgelucht moet ik zeggen. En Met die opluchting kwamen ook de sociale contacten naar me toegestroomd, ja gewoon voor mijn deur kwamen andere hotelgasten met hun stoeltjes en thermoskannen koffie en thee bij me zitten. Heel interessant hoor
Hoe de man die een inzameling voor Tsunami slachtoffers al 2 weken op zoek is naar een geschikte plek om het geld achter te laten en zijn belevingen onderweg tot en met zijn gewetensvraag of hij er gewoon een bedrijfje mee zou opzetten nu....
Hoe een vrouw bij de Hugging Mother niet begreep wat er in godsnaam gooddelijk was aan dat dikke mens, en het gigantische uiterlijk cvertoon dat ermee gepaard ging
Hoe een italiaan in India al maanden geen hap Indiaas voedsel heeft gegeten
En hoe de meningen verdeeld waren over het uitgeven van geld aan bedelaars
Het zijn verhalen waar ik af en toe vreselijk in lachen uitbarstte, niet altijd tot begrip van de verteller, misschien kwam het van de fysieke opluchting, maar ik had de camera wel aan willen zetten om dat ik zeker weet dat jij ook niet meer Bij zou komen van de lach..oh.oh wat pijnlijk ..
Lui dus, camera ! ik kan het best schrijven, en was dat ook van plan, maar gezondheidsredenen staan een beetje op snel snel. of is mijn geheugen toch niet getraind genoeg...Ik moet het memory theatre eens wat beter leren toepassen.. ik heb een reeskak gemoed nu.

Het alleen zijn bevalt me in die zin dat ik me verheug om weer wat te kunnen schrijven, de zinnen formuleren zich in mijn hoofd en de verhalen ontwikkelen zich onderweg. Dat is heel prettig, misschien is dat precies wat ik nodig heb, meer bezinning, in contrast met het vrij laten stromen van mijn woorden als ik in gezelschap ben.. dan is het Al weg.

POLDER TANTRA SJAAN

Temper Tantrum

Ik duizel weer opnieuw, de keelklieren zwellen op, boerend en schetend blijf ik toch maar liever actief, dat wil zeggen, mijn ashram hotel is vlak bij de winkelstraat !! Toen ik een COLA ging drinken in een Pizzeria, zat ik naast 2 new age dames die een klaagzang over India hielden, maar wel tot de conclusie kwamen dat ze tot zelfreflectie kwamen en dat det IN THE WEST niet gebeurd.Ik hoorde alles maar werd wel totaal genegeerd, (Mijn haar zit raar vandaag )De norste van de 2 werd op haar mobile uit USA gebeld, nee ze kotste niet meer, en zat thank god in the best department store of the suthern country. Ik ook dus, met een cola, misselijk kon ik ook wel kotsen. Heb ik wel een goede beslissimng genomen uit het mooie Temple Arts Festival te vertrekken? De mogelijkheid de wonderlijke priesterclan te filmen achter te laten ( omdat ik eerts misschien beter vanuit nederland nog eens kan bespiegelen na dit behoorlijk research) Of
was het eigenlijk ng niet diep genoeg en bevind ik me nu met een desillusie in een Divine Materialism, zoals the Holy Mother van Sri Aurobindi het noemt...Ik ben aangetrokken tot de winkels van de ashram, lekker Himalaya achtig, mooie zijden kleding ( Ja als ik iets voor je mee moet nemen moet je nu echt even schrijven naar me en 50 euro overmaken dan kan je kiezen: 8 meter fijn beschilderde zachte zijde, tjsja enzo gaat maar door) Mijn god wat heerlijk om in een winkel te wandelen tussen mooi gemaakte dingen als je je niet zo lekker voelt en buiten is het 36 graden, gewoon een beetje flaneren en dromen... besluiten dat je die afgeprijsde zijden jurk van 20 euro toch niet helemaal het mooiste van het mooiste vind en ... maar als je naar buiten stapt en op de stoep proberen kleine kinderen je wanhopig oorstokjes te verkopen wattestaafjes bedoel ik, Ja, dan is het allemaal ook wel erg luxe, the divine mater-ialism is wel erg westers opgevat in deze winkels, of dor de resultaten van het internationale ashram publiek. ( In India is vrouwelijk heid dus Materie, de aarde en mannlijk de geest, de zon, opf hoe zit het nou
precies, ben ik weer terug bij les 1 ? )Ik raak verward, eigenlijk is alles ook wel super de super truttig: kaarsen voor westerlingen met bloemetjes erop geplakt en wierrook door westerlingen gemaakt met grote vette winst in de export kennis en in gemarmerd papier esthetisch gemaakt, leren jasjes, ja ik pas het 100 euro zachte dunne leren jasje met een prima schnit ook nog... maar mijn god niemand met leer aan buiten, en wel die kleine kinderen met wattestaafjes, per
stuk? nou zeg een heel pak voor 10 euro cent en ze zijn blij. Ik vlucht een tibetaans winkeltje binnen Dalai Lama denk ik, even geen holy Mother meer. Er zitten 2 tibetaanse handelsvrouwen gezellig te zijn. Ik vind de grove zijden deken die ik 11 jaar geleden uit Nepal mee nam toen ik ook een marktvergunning had en waar ik nog steeds zo verschikkelijk verliefd op[ ben, grof eenvoudig zijde. De inflatie correctie vergeleken met 11 jaar geleden is wel erg groot maar de dames verzekeren me geen kortig te geven, dus ik rits mijn goldcard dor
een gleuf en hup kadoo voor zoot, ik zie zijn stralende hoofd voor me In nederland zal ik niet meer denken dat het misschien 15 euro te duur is. IK KOOP Ik voel me gelukkig met mijn vertrouwde schoonheidesherkenning in de armen geklemd bots ik buiten tegen een kleine oude vissersvrouw op, ze heeft slechts een versleten dek om haar lichaam. haast geen tanden meer in haar mond. Ze weet haar plekje wel uit te zoeken natuurlijk. Westerlingen kopen om de hoek kaarsen van 20 KILO !! en slepen die mee een taxi in. IK wil haar wat geven maar heb onder mijn eerste rits geen beet. Ik grabbel onder een tweede rits, en prober onhandig met mijn tas vol zijde en mijn kapotte handtas mijn dikke portemonaie te vinden. Een andere rits gaat kapot, daar zit de camera onder. Een voorbijganger botst tegen me op , ik sta in de felle zon, de oude vrouw zeurt onophoudelijk MAE MAE MAE, ik krijg een zweetuitbasrsting en kan wel huilen. Oh waarom ben ik ook koopzuchtig, Ik voel me schuldig want ik heb met mijn koopje van 75 euro, uitgegeven, dan de vrouw .. ja ik weet het eigenlijk niet wat ze zo bij elkaar scharrelt Pal voor die winkel waar dikke padvinders met een christelijke geest.. Nee zo mag ik niet denken, ik duizel. Ik geef het op en schud naar de vrouw: Volgende keer beter ! Je ziet het ik heb het geprobeert. Maar ze heeft No Mercy on me, Ze trekt aan mijn mouw en kijkt heel boos, ik raak
verontwaardigd en mijn maag doet voor de tweede keer pijn vandaag. Plotseling neem ik een spurt en ren de volgende shop binnen. Airco ! Het is de sri aurobindo informatie plek, en na wat bijkomen met de blik op perfecte ansichtkaarten vraag ik hoe ik dat prachtige gebouw Dat Ronde gouden gebouw, en ik wijs het aan op een foto, kan bezoeken? Het winkel personeel van de Sri Aurobindi shop is Indiaas, UIt Pondicherry en waarschijnlijk niet Hindu, maar ik voel al snel dat ze niet erg gesteld zijn op ons koopzuchtige westerlingen, Of voel ik nu precies wat ik al voelde? Ah ik wordt weer duizelig, Ik probeer nogmaar eens heel aardig en rustig te vr, maar het meisje kijkt achter me en helpt eerst een andere klant, als ik geduld opbreng en alvast speur naar zelfhulp informatie bronnen om me heen maar denk weer aan de beurt te zijn... gebeurd het me weer dat ze pal langs me heen kijkt. Ik kijk achterom, en voor ik het weet terug bij mijn
uitgangspositie is ze weer een andere Indier aan het helpen.... Buiten wordt hard chaotisch getrommeld, ik ga maar even op het stoepie zitten. een moeder is creatief met haar kinderen. Ze spannen een touw op 2 kruizen hout en het volgende moment is de 5 jarige dochter Funambule. Ze doet het geweldig net alsof ze valt is haar beste truc. Ze danst de imperfectie geloofwaardig en grappig. Ik geef gul en het meisje lacht heel blij. Dan wordt ook het winkelpersoneel weer aardig tegen me, of voel Ik me nu weer aardig ? Oh jee. Ik pas nog een leuke luchtige lange rok, zacht roze maar ik wordt een heel bol westers varkentje erin en ik heb te lang mooie ranke sarie dragende meisjes om me heen te zien om die blik in de speigel van mijzelf te kunnen verdragen Als de verkoopster vraag waarom ik het niet neem zeg ik: nou Ik worder zooo rond van .. zegt ze "Past precies anders MADAM.." Are you from Germany ? Kan niet anders dan dat ik ongesteld moet worden even rekenen KLOPT AH THats IT na een pauze en een koude douche in mijn cel onder het smalende toezicht van Te holy Mother ( ja het is een fransch Topmodel zelfs als ze 90 is,en in de jaren 70 in Indiaas zijde gehuld)Ok ik duik de stad meer even in, want als ik
ongesteld wordt voel ik me wel emotioneel en heb ik liever een beetje afleiding. Ik struin wat langs de boulevard en vind een boekenwinkel. Ik neem een stoeltje en ga er rustig bij zitten. Een fantastische lading New Age en Pre New Age, self realisation In search Of the Secret India, Indiaase filosofie,Veda, Ajurveda, Vivekananda, Krisnamurti, Rig Veda, Sri Lanka, Sri Aurobindi, Indiaase Feng shui, occulte mantra boeken, kleurrijke mandalas en psychologische chacra duidingen, een verzameling vertalingen van mantraas waar de meest weerzinwekkende vloeken van het papier afspringen, "hoe de vijand in zijn kots
te laten stikken" in een herhaling van 21 maal een zin, "kanker in zijn keel te laten krijgen", Ik slik. Mijn klieren zijn opgezwollen, mijn maag doet pijn. Ik kijk links en rechts en zie alleen nog maar kleermakerszittende afbeeldingen. Ik vlucht de winkel uit naar mijn hotel om de hoek maar blijf halverwege de trap steken. Daar zitten Indiers in Diep gebed voor 2 blanke heiligen, van vlees en bloed, Ja ook hel leuk voor de verandering, misschien als ik over 2 dagenuitgebloed ben, maar voorlopig zou ik wel even ALLE GATEN OPEN willen gooien, want het is nog niet eens zover Goed als ik thuis zou zijn was ik vandaag waarschijnlijk OOK misselijk.Ondertussen ben ik in een sympatiek obnversiert email gangetje tercht gekomen waar de muggen mijn enkels sucken. Nog een heel klein rondje wandelen en dan ga ik rustig naar mijn cel. tussen mij lieve mooie nieuwe lappen liggen met een fijn boekje.

Solar Sailing

In Auroville verkoopt het zaakje “hot breads” heerlijke kleine vergetarische pizza, en tarte au citron. Ik knapte er verschrikkelijk van op. Nog geen 10 minuten eerder liep ik duizelend het verkeer in de weg te lopen, doof en suizend van de busreis die dezelfde angsten opriep als de laatste keer dat ik in een verroeste 8baan op Coney Island. Overwogen om, zoals iemand me tipte Vipasana te gaan doen maar mijzelf in een wereld van geluid alleen omgeven voel, nu ik mijn heerlijke gesprekspartner zoot niet naast me heb, een toestand van niet meer praten , alleen het nodige,. Het eerste wat er vandaag luid uitkwam was SHIT, Ik kreeg gehoor uit dbus, iedereen draaide zich om. Mijn stem kwam boven de schelle hindi pop en de aanhoudende klakson uit. Het was echt bijna kantelen en ik rekende het aantal mensen dat bovenop me zou komen liggen… Nee nog een keer, toen ik zeer geirriteerd raakte van een mannetje date en dame uit haar stoel drukte om zelf te kunnen zitten met zijn vriend, vlak voor mijn stoel.. dus ik TIK op zijn schouder en hij kijkt achterom ASSHOLE ! knik ik hem toe.. het helpt !! de verlegen vernederde vrouw krijgt haar plaatsje terug. Nee het is geen pretje om dan 70 kilometer te moeten staan bij 36 graden door de bocht. Dat had die mijnheer natuurlijk ook voor ogen. Ik zit in een sort auroville depandance, beetje truttige sfeer, zomaar europescherig, beetje missionaries achtig al moet ik zaggen dat ik het klooster achtige interieur van mijn goedkope eenvoudige slaapcel wel aantrekkelijk vind op de een of andere manier. Hier in het internat cafee hangen een beetje veel lichgele gordijntjes, zoals The American bookshop in Amsterdam beneden in het café. Gisteravond was echter wel weer helemaal het tegenovergestelde van benauwd en daar wilde ik ook even over berichten. Naast het Dansfestival was er dus ook een
muziek festival, Klassiek Indiase muziek. Ik ben niet gespecialiseerd in het beschrijven daarvan maar het was adem-gevend. De zanger zat in kleermakerszit en begon met een hele losse tong. Ik filmed hem wat close up maar hij zag er werkelijk eerder een beetje schlemiel uit in beeld. In de oren echter klonk het al gauw door en door. Ik zat met de priesterfamile, die net ervoor nog een leuk symbool aan me hadden gegeven.( de achterkant van een olifant…. ???? getekend
met een kaarsje erbij… tja ik vermoed dus nog steeds dat ze op die shiva lingham gaan zitten dat begrijp je wel en als je weet dat de krullerige baard tot onder de oksels doorliep en heel fris naar YSL okselfris ruikt wat ook het merk is van … dan geloof je mijn associaties echt helemaal !) waar was ik gebleven? Ja al snel waren alle verbindingen tussen schedel en nek opengevibreerd door de stem. Werkelijk niet zomaar even, maar heel erg langzaam maar zeker bewerkte de stem het strottenhoofd als een massage, de keel en de ademhaling. Het hart en goed tussen de oren, alles kwam aan bod en de riedeltjes op en neer steeds zwieriger en brutaler, metsprongerige ritmes afgewisseld met trommel- maar niet zomaar wat- en begeleid door een subtiele tamboera en een viool. Ik , TJa ik zat erbij en luisterde ernaar. Ongelooflijk knap. De priesterfamile wel 30 man bij elkaar zaten er zeer aandachtig en instemmend naar te luisteren, dat stimuleerde misschien ook mijn luisteren wel op zo’n byzondere manier. Ik weet dat de zanger hele verhalen bezong maar het was vooral Hoe hij dat deed wat iedereen zo
betoverde. Urenlang hebben we het daar vol gehouden in de volle sterrenhemel op
de warme plavuizen. Vanochtend toch maar besloten weer terug te reizen, langzaam naar Madras en nu op mijn eerste tussenstop geland. Onderweg door de rijstvelden met oases van
kokoboomeilanden besefte ik me dat ik al een maand TAMIL NADU EET en DRINK Dus ook POEP en PIS, dat kan ik in Nederland niet zeggen als ik boodschappen doe komt het eten OVERAL vandaan… Binnenkort zal ik Pindaas eten want ik zag dat de pindaas geoogst worden nu. In de krant lees ik dat de ruimteschepen solar wings krijgen en dat zonnestralen
het transport van de toekomst worden “ Solar Sailing” heet het, “ Sunbeam
transport,” Maar ik verlaat bij deze even het zonnestelsel uit het zuiden op weg naar outerspace experiences. Het schijnt dat %The Mati Mandir in de vorm van het Melkwegstelsel is neergezet op aarde ( en let wel, Het is hier Het Paradijs, gelooft de Tamil ! )

mudra examples

click